PAZAR GÜNÜ
SUNDAY
2023
Özbekistan
Shokir Kholikov
Film bir mekanda, eski bir evin avlusunda süregidiyor.. Zaman zaman evin içine de şahit oluyoruz. Evin sahip ve sahibesi ve aynı zamanda başrolleri iki yaşlı insan. Biri mütevazi, mazlum ve mahcup bir anne bir diğeri de ketum, aksi ve dünü yarına bağlamaya çalışan bir baba veya dede..
Evin avlusunda ağaç bir somya, pencereler kapılar hep ağaç ve coğrafyanın renkleri.. Kilimler, kumaşlar ve örtüler, textil endüstrisini kabul etmeyen direnişçiler. Karşıda tuşları kibrit (!) kutusu büyüklüğünde kumandasız bir televizyon. Mutfakta antika değerinde istikrarsız çalışan bir ocak. İçeride fişi çekilmeden uykuya müsaade etmeyen bir buzdolabı. Ama içlerinde mesud, bahtiyar iki mütevazi ihtiyar..
Evlatlar hep uzakta. Arada bir geliyor ve tatmin edebilmek için içlerinde ki şükranlığı, yeni teknolojik eşyalar getirip eskilerini alıyorlar. Bu da trajik bir bakiye bırakıyor ihtiyarlara. Mazinin dikenli yollarında büyüyenleri zamanın otobanları büyüleyemiyor. "Daha ne kadar yaşayacağız ki ? Bırak..." diyor yaşlı annenin feraseti bir yerde.
Işık, portreler, mekan seçimi ve en önemlisi özün işleyişi o kadar sade ve içten ki; izleyici yer değiştiriyor karakterlerle. Sadakatin, yoldaşlığın ve insan tabiatının filmi. Ödülleri toplayan mağmum ama vakur bir hikaye..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder