UZAK

UZAK 

2002

Nuri Bilge Ceylan 

Hayata yakın hayattan uzak iki hayat.. Taşranın ve metropolün dualitik yalnızlığı. Uzak, modernite ve geleneksellik etrafında örülmüş değerlerin her iki tarafta da intizar içeren itirafı. Bu film, ütopyanın rasyonelize edildiği şehir hayatının kaçış yolunu belirsizleştirirken, taşradan kopanın müphem unsurlara teslim oluşunun hikâyesidir.

Mahmut ve Yusuf üzerinden bir ayna tutuyor yönetmen her iki mahalleye de. Görülen kâh sınıfsal ayrımların keskinliği kâh mazinin atiye ve veya doğal olanın yapay olana teslim oluşu.. Kültürler üzerinden psikolojik bir yarış, empatik bir kimlik inşası.

Farenin yapışkanlı tuzağa düşüşü üzerinden metaforik entegrasyon, Nuri Bilge Ceylan ın akil bir iz sürümü izleyiciye. Her zaman ki gibi. 

Uzak; ulaşamadığımız arzularımıza hangimizin daha uzak olduğunu ünlüyor. Bu gerçeğide arka plandan, bazen İbrahim Tatlıses ile “dertler derya olmuş ben de bir sandal, devrilip batmışım boğulmuşum ben” bazen de Kıraç ile  “umudun kaybedip pes etmek olmaz” diyerek melankolize ediyor. Velhasıl bu film; geleneksel olanla olmayan üzerinden hayat içerisindeki varoluşa yönelik taleplerinin savaşı veya bile isteye uzaklaştığımız kendimiz. En çok sevdiğimiz çıkmaz sokağımız. Uzak, göbek adımız.